با مروری که روی پست‌های بلاگ داشتم دیدم که غالب پست‌های معماری که در این بلاگ گذاشته شده، نتیجه‌ی دیتیل های نوآورانه یا خاص اجرایی بوده!

یعنی در واقع اون چیزی که از منظر این بلاگ معماری رو دیدنی می‌کنه تا به حال کاربرد متفاوت و هنرمندانه مصالح ساختمانی و رسیدن به جزئیات اجرایی نو  بوده .

یاد صحبت‌های یکی از اساتیدمون در دانشگاه هنر می افتم. او می گفت "معماری یعنی ساختن" ، باقی همه حرفه!

این مهدکودک از جزئیات اجرایی نوآورانه و ساده ای در نماسازی بهره برده که همین هم شخصیت خاص معمارانه‌ش رو موجب شده.

ریتم و الگوسازی در یک نماسازی آجری خوب.

با خوندن کتاب "جانستان کابلستان" رضا امیرخانی که به نوعی سفرنامه‌ای خیلی نزدیک به افغانستان بود، با خودم تصمیم گرفته بودم که اولین سفر مطالعاتی خودم رو خیلی نزدیک به افغانستان داشته باشم.

اما همین دیروز امیرخانی دیگری از بچه های هنر که کارگردانی جوان و خوش ذوقه و معرف حضور برخی دوستان هنر، در بازگشت از سفرش به پاکستان چونان از پاکستان برایم گفت که دو دلم کرد اساسی. 

دو دل شدم میان این دو ملک همسایه! پاکستان یا افغانستان؟

می گفت: پاکستان نزدیک ترین و دورترین کشور و ملت به ملت مسلمان جمهوری اسلامی ایران هستن! نزدیک ترین و دورترین.

----------

مزار قائد، مقبره بنیان گذار پاکستان جدید یکی از اثار مدرن متاخر و بسا پسامدرن در پاکستانه که به سال 1989 در کراچی بنا شده. با وجود این که در فرم شباهت چندانی ندارند اما نمی دونم چرا مدام تاج محل هندی رو به چشمم میاره! گویا به برادری اون خواهر کهنه‌ش پا پیش گذاشته این هیبت مدرن. 

یه ساختمون خیلی خوش‌ساخت مربوط به دوران پهلوی دوم هست توی خیابون قرنی که قدیم ساختمون مرکزی یک شرکت بوده و امروزه روز ساختمون اصلی وزارت آموزش و پرورش! تا قبل از دیدن این بنا، فکر می کردم این ساختمون امروز وزارت آموزش و پرورش تو قرنی، کار نوآورانه و خوب در دوران خودشه!
هرچند هنوز هم فکر می کنم طرح ایوان‌های سبز اون ساختمون کاری فوق العاده ست

اما بعد دیدن این طرح سیتی هال بوستون مربوط به 1968 الان نمی دونم چه جور می تونم در مورد نوآوری در ساختمان مرکزی اون شرکت، فکر کنم؟

شما با دیدن این ساختمون چی فکر می کنین؟!!!

قفسه های کتاب با قابلیت تغییر درشکل و کارکرد مطابق با ابعاد و اندازه کتابهایی که قراره در اونها چیده بشه.

این بنا موزه‌ی شکلات شرکت نستله ست.

وقتی نام‌ش رو بار اول خوندم، برای من خیلی خوب یادآور نستله بود.

نمی دونم. شاید به دلیل رنگ قرمز‌ آشناش باشه شاید هم به واسطه‌ی تناسباتش! واقعیت‌ش اینه که بی اختیار شکلات kitkat نستله رو یادم آورد. البته ممکنه این یادآوری خیلی ربطی به نام بنا داره اما لااقل فرم در تضاد با عنوانش نبود؛ برای من....

البته بگم: اینا دلیل نمی شه که شما سابقه‌ی بد شرکت نستله رو در دفاع از جنایت های رژیم اشغال‌گر و خون ریز نادیده بگیری و تحریم کالاهاش رو کنار بذاری ها! اصلا انگارکن که خون جوانان غزه است؛ .....

کاری دیگر، محیرالعقول و دیوانه وار از جری یهودا در یانون دیزاین، این بار به سفارش آئودی و به مناسب صدمین سال تاسیس‌ش!‍

خوب به مقیاس کار، نحوه‌ی استقرار و باربری خاص مجموعه توجه کنید!

این دسته های در، نتایج برگزیده‌های مسابقه‌ایه که در دیزاین بوم برای طراحی دسته در برگزار شد.

سایت خوب کمپ دیزاین (چه کار کنم!؟ خب کارش خوبه  و مدیریتش هم خوبه! و طبعا من هم موظفم تبلیغ‌ش رو بکنم ! :) ) به مدیریت حسین کاوه از بروبچه‌های فعال عرصه‌ی طراحی صنعتی دانشگاه هنر، در پستی تنها اثر ایرانی شرکت کرده در این مسابقه‌ رو گذاشته بود.