یکی از کارهای همین گروه رو قبلا هم در یانون‌دیزاین دیده بودیم. اینستالیشن هایی که با پرده‌های توری و دوخت حساب شده در دل یک فضا خلق فضایی جدید می کنن.
در این پست مجموعه ای از چند کارشون رو می بینین

همیشه برام سوال بوده بشر به چه انگیزه ای غذا رو آرایش می کنه!؟ غذایی که قراره چند دقیقه بعدش خورده بشه و تبدیل به توده ای نامطبوع بشه  و دست آخر هم اگر به نور تبدیل نشه به توده ای متعفن بدل بشه که حتی شکم تحمل ش هم نکنه و لاجرم پسش بزنه….

هنوز هم این سوال مثل همیشه وجود داره برای من… واقعا چرا؟ ذوقه یا هوس؟

 یک تبلیغ فوق‌العاده خوب از هوندا که به دوستانی که دستی در کار ویدیو کلیپ و موشن گرافیک دارن به طور ویژه حتما کار رو نگاه کنن و سبک تصویرپردازی کار رو به منظور ایده‌گرفتن مورد نظر داشته باشن…

چراغ مطالعه و پریز برق و دم و دستگاه مربوطه رو به طوری جا داده که اصلا انگار نه انگار که هستند. یک طراحی مینیمال و باحال!

مناسب کتاب‌خونه ها و حتی خونه ها…
از حرکتی که برای جابه‌جاکردن صفحه زده و استفاده از میله‌های تلسکوپی ظریفی که امکان قرارگیری صفحه ی چراغ رو در هر جایی می دن خیلی خیلی خوشم آمد.

 با حضور دکتر فرهاد تهرانی و دکتر مجتبی انصاری .
امید که براتون دانش در پی داشته باشه….

چه آجرکاری بی نظیری داره این بنا؛
این بنا رو که اتفاقا به خاطر همین آجرکاری بی‌نظیرش جایزه‌ هم برده، توی یک پست ویژه آجرکاری پیدا کردم و به صورت پستی مستقل مختص این بنا این جا می گذارم.

ظرفیت های عجیبی داره آجر،
حیف که این آهن و بتن سرد و بی روح  و صنعتی اون‌ چنان بر معماری امروز سرزمین ما چنبره زده که دیگه چنین کارهای بی نظیر آجری رو مگه بشه در خواب و رویاها دید…. حیف.

چقدر خوبند این واحدهای کوچولوی رنگی نرم :) می شه باهاشون خیلی کارها کرد. به خصوص که می شه از چیزهای خیلی مستعمل و قدیمی چیزهایی نو و کاربردی درست کرد.

یک رنگین کمان مصنوعی !
رنگین کمانی که دور تا دور این ساختمون روزی دوبار هر بار به قدر پانزده دقیقه شکل می گیره. به لحاظ فنی کار سختی انجام شده و به لحاظ هنری کاری فوق العاده….
اما

کم پست هایی این جا با هم ندیدیم که هر کدوم به نحوی دست برد به محدوده قدرت الاهی (در پهنه‌ی  توانایی ها و اندیشه های جهان سنت) به حساب میامدن.
نمی خوام بی دلیل بگم این ها به این قصد این کارها رو می‌کنن. دارم از امری ناخودآگاه حرف می زنم به نوعی….
به شخصه فکر می کنم این ها آخرین تقلاهای بشریه انگار…

گویا بروبچه های انجمن علمی معماری سنتی دانشکده هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس این بار با همکاری انجمن معماری دانشگاه تربیت مدرس، دوباره نشست های خوب “چیستی و چرایی سازه‌های سنتی ایران” رو از پی گرفتند و قراره ان‌شاالله دوره دوم ش از هفته بعد آغاز بشه.

این برنامه جلسات خردادماه‌شونه که امید دارم به قدر زمان و علاقه‌تون بتونین استفاده کنین.

 این یک کار در هفته دیزاین میلان خیلی خوب بود. آجرهای متخلخلی که علاوه بر نماسازی متفاوت به واسطه‌ی حفره‌های بزرگ‌شون امکان استفاده مثل یک گلدون رو برامون ایجاد می کنن. می شه توشون خاک ریخت و گیاه کاشت . به این ترتیب می شه از مرده ترین و مصنوعی ترین جداره ها هم، عناصری زنده و طبیعی درست کرد که در وضعیت فعلی معماری شهرهای بزرگ دنیا کم نعمتی نیست این مساله….