حالا که مدت‌هاست کتاب در خانه‌های خیلی از ما به جای چیزی خواندنی، به یک وسیله دکوری و تزئینی و گاهی موجب فخرفروشی تبدیل شده است بهتر است که لااقل به یک درد مفید بخورد. در این اتود استودیو دیزاین YOY طرحی ارائه داده است که می‌توانید با استفاده از کتاب‌های قدیمی و بی‌مصرف‌تان گل‌دان‌هایی در بین قفسه کتاب داشته‌باشید. در عین این که یک استفاده بهینه به حساب می‌آید بسیار تعجب برانگیز و جالب خواهد بود و حتما کارکردی بیش‌تر از کتاب دکوری قدیمی را خواهد داشت!

اگر هم از ارباب معرفت و اهالی دنیای بی‌نهایت دانش‌مندی و علاقه‌مندان کتاب و کتاب‌خوانی هستید، این طرح را حمل بر خوش‌بینی کنید و استعاره‌ای بگیرید از حیاتی که در پس دانش در جان‌های مرده دمیده می‌شود. 

فن‌آوری پرینت سه بعدی  راه خود را به سمتی کشانده است که باید منتظر خبرهای تازه‌ و توسعه‌های کاربردی در هر روز باشیم. در طرح زیر طراحان به کمک یک بازوی رباتیک و استفاده از متریالی که خیلی سریع خود را می‌گیرد به پرینت سه‌بعدی بدون اتکا به بوم زیرین و به صورت دست آزاد در فضای سه بعدی دست پیدا کرده اند.

این یعنی منتظر سازه‌هایی کامل به صورت پرینت‌شده در سایت معماری باشیم که دیگر لزوما ثقلی و ساده عمل نمی‌کنند.

بسیاری از آب‌هایی که ما مصرف می‌کنیم بدون تصفیه‌ای خاص هم برای خیلی کاربردها قابل استفاده هستند. همیشه لزوما مواد شوینده یا صنعتی به کار نمی‌بریم و حتی گاهی با وجود مصرف مواد صنعتی هم کماکان از آب مصرفی برای مصارفی خاص می‌توان استفاده کرد. مثلا شما در روز چندین بار ممکن است دستی به آب بزنید. فکر می‌کنید بهتر نیست به جای آن که این آب‌های مصرفی به شبکه آلوده فاضل‌آب شهری بریزند توسط خود ما به استفاده‌های مناسب دربیایند؟ طراحی باید به این خواست معقول کمک کند. در حال حاضر با سیستم‌های متداول دست‌شویی‌ها و سینک‌های آش‌پزخانه خیلی سخت چنین تدابیری ممکن است.

تائی‌جین کیم و تیم طراحی هم‌کارش به خوبی با طراحی دست‌شویی متفاوتی که امکان آب‌گیری از آب بازیافتی و قبل از ورود به شبکه فاضل‌آب را فراهم می‌کند، به خوبی به این نگاه ارزش‌مند پاسخ داده‌اند.

شرکت آیبی‌ام (IBM) برای تبلیغ پروژه‌ی شهرهای هوش‌مندتر خود که طبیعتا پروژه‌ای فن‌آورانه و در راستای سایر پروژه‌های IBM است اقدام به نصب بیلبوردهایی متفاوت در پاریس کرده است. طراح این بیلبوردها که استودیویی فرانسوی است، به خوبی با بهره‌گیری از ایده‌ی کلان پروژه‌ی مورد نظر بیلبوردهایی کارا طراحی کرده است که تمام حرف اصلی خود را در ارائه خدماتی شهری به مخاطب می‌زنند. این بیلبوردها به جای شعار و داد و بی‌داد و ادعای فلان خدمت به شهروندان، یک خدمت روشن را با صریح‌ترین بیان ممکن و با گرافیکی حداقلی -که به هیچ وجه منظر شهری را دچار اغتشاش نمی‌کنند- ارائه می‌دهند.

اهمیت تبلیغات و بیان‌های نوآورانه این روزها در حال و هوا و بحبوحه‌ی انتخابات ایران، از سوی مردم خودمان هم یقینا بیش‌تر فهم می‌شود.

ما هم در ایران و مثلا در شهر تهران بارها از زمان شهرداری احمدی‌نژاد -که شروع کننده بود- تا همین دوران اخیر، تلاش کرده‌ایم تا برای ترویج کتاب‌خوانی عمومی به تعبیه کتاب‌خانه‌های عمومی یا تهیه بسترهای عرضه‌ی کتاب ارزان یا کتاب‌های مناسب تاکسی و اتوبوس خوانی دست بزنیم. اما چرا عموما این کارها با عدم توفیق روبه‌رو بوده‌اند؟

شاید یکی از دلایل عدم توفیق این گونه حرکت‌ها، عادی شدن کتاب و عرضه بی‌رویه آن در جامعه ما باشد. وقتی فلان ارگان به بهانه‌ای مناسبتی هزاران جلد از کتابی خاص -که منجر به چاپ چندمی شدن آن کتاب هم می‌شود- را به بدترین نحو ممکن و بدون شان خاصی در بین اقشار نامرتبط با موضوع پخش می‌کند و گاهی حتی شعارها و سلیقه‌ها و تبلیغات خود را به آن اضافه می‌کند لاجرم باید قبول کنیم کم‌کم این گونه مسائل برای مردم جذابیت نداشته باشند. یا مثلا مروری کنید بر عرضه‌های شبه‌فرهنگی شهرداری تهران در سال‌های اخیر و ببینید بیشتر در پی عرضه فرهنگی بوده است یا در پی تبلیغ خودش و مدیرانش در پوسته فرهنگ.... بگذریم که همین میزان را هم این روزها به حساب انتخابات می‌گذارند، در حالی که درد، درد امروز و دیروز و بی‌گمان فرداهاست.

شاید این چنین معضل و دغدغه ای بوده باشد که به طراحان کتاب‌خانه‌های کوچک مجانی شهر نیویورک ایده داده است تا این کتاب‌خانه‌ها را به شکل و رفتار یک شهر فرنگ طراحی کنند و در سطح شهر نصب کنند! این شهر فرنگ‌ها به خوبی مخاطب را کنجکاو می‌کنند تا از سوراخ چشمی آن‌ها به داخل نگاه کند و با دیدن حاشیه و عنوان کتاب‌ها چه بسا که هوس کند و با خم شدن و داخل شدن در فضای زیر شهر فرنگ به دنیای کوچک کتاب‌ها وارد شود!

در طراحی فضاهای داخلی، روی‌کردهای متفاوت و جدیدی در طراحی ساعت‌های دیواری می‌بینیم که به جز نوآوری استفاده از ظرفیت‌های نمادین گذر زمان و ارائه چیزی فراتر از یک عنصر کارکردی نشان‌دهنده ساعت نقطه مشترک همه این نگاه‌هاست. در روی‌کردی نوآورانه‌تر و جدیدتر شکستن قالب‌ سنتی ساعت و بسط آن در سطح دیوار را شاهد هستیم. در چنین طرحی ساعت یک اثر چیدمان دیواری به حساب می‌آید که به عنوان یک مجسمه یا کتیبه برهشته ثابت به فضای پیرامون خودش شکل و مفهوم می‌دهد و با سیر طبیعی خود و حرکت طبیعی عقربه‌هایش مدام روایتی خاص را به فضا اضافه می‌کند.

گریفین یانگ در طراحی این ساعت دیواری ۹ ماهی‌قرمز سفید رنگ را به نحوی که انگار در کف تنگ دیوار در حال شنا هستند در کنار ساعت ساده خود عرضه کرده است که با چینشی دلخواه از سمت استفاده کننده دورتادور ساعت قرار می‌گیرند. بسط عقربه ساعت به بیرون از صفحه آن و به نوعی آمیخته شدن با بستر حرکت ماهی‌ها ارتباط میان این مجموعه را به خوبی برقرارکرده است.

پرینت سه‌بعدی این روزها جنون‌آمیز و هوس‌رانانه در هر عرصه‌ای که امکان ظهور پیدا می‌کند ظاهر می‌شود. در آخرین تلاش‌ها پرینت سه‌بعدی مواد غذایی به منظور خلق خوردنی‌هایی جذاب‌تر و به هر شکل ممکن در حال رخ‌داد است.

در این پست مجموعه چند حرکت متهورانه پرینت سه‌بعدی مواد غذایی را که در ماه‌های اخیر در فضای وب خیلی صدا کردند با هم می‌بینیم. متن انگلیسی مربوط به هر طرح را حذف نکردم تا بتوانید با رجوع به لینک‌های موجود از کم و کیف هر کدام از طرح‌ها اطلاع بیشتر کسب‌کنید.

ارزش‌های نهفته در چنین حرکاتی (به جز رشد فن‌آورانه) را می‌توانید تحلیل کنید؟

طراحی یک گل‌گیر دوچرخه به صورتی که کم‌ترین فضا را اشغال کند و مزاحمتی برای کاربر ایجاد نکند و به راحتی نصب شود و یا برچیده شود. پاسخی که طراح در طرح گل‌گیر موس‌گارد به نیازهای مورد نظر داده است بسیار هوش‌مندانه است. استفاده از متریال لاستیکی منعطف که با ایجاد تنشی خاص در آن  -ناشی از نصب آن بر روی بدنه دوچرخه- شکل خاصی که مناسب عمل‌ گل‌گیری ست را به خود می‌گیرد و با حذف تنش می‌توان گل‌گیر را به صورت رول جمع کرد

ترکیب متریال‌های طبیعی یا روش‌های سنتی ساخت با صنایع و فن‌آوری‌های جدید همیشه موفق نیست. گاهی با حرکت‌هایی خیلی مزورانه روبه‌رو هستیم. مثلا بر روی یک سازه‌ی امروزی یک پوشش سنتی را به بدترین نحو پیاده می‌کنند و فکر می‌کنند سنتی‌بازی کرده‌اند -این دقیقا اصطلاحی‌ست که برخی طراحان داخلی این روزها با افتخار به کار می‌برند- مثلا پوشش ناشیانه‌ی کاه‌گل بر روی دیوارهای یک فضای تماما امروزی با تمام تاسیسات و زیرساخت‌های امروزی.

اما مصالح سنتی اتفاقا خیلی خوب می‌توانند با روش‌های امروزی ترکیب شوند. شاید در ترکیب‌هایی این چنین بهتر باشد که اجازه بدهیم روش‌های سنتی خیلی بی‌پروا و با شخصیت واقعی خودشان بروز کنند. آن‌ها را به بند عناصر فن‌آورانه خودمان نکشیم. به نظرم آندریا وزنیای در طرح این صندلی‌ها به خوبی این کار را کرده است. با وجود آن‌که سازه امروزی و فلزی و حتی با هندسه‌ای امروزی‌ست اما باعث به بندکشیده شدن رفتار طبیعی الیاف گیاهی نشده است.