یانون دیزاین ... yanondesign

نگاهی روزانه به طراحی و هنر
نشریه‌ی ‌الکترونیکی روزانه؛ جسـتاری در هـنر و طـراحی
مشترک روزنامه یانون‌دیزاین شوید
پس از تکمیل فرآیند ثبت نام، ایمیل دریافتی را تایید نمایید.
تبلیغات

دوباره یانون‌دیزاین

قریب به نه ماه از آخرین پست انتشاری یانون‌دیزاین می‌گذرد! و دقیق‌تر قریب به یک سال از کم فعالیت‌ شدن و خسته‌ شدن یانون‌دیزاین!

یانون‌دیزاین تا پیش از این یک سال، با جامعه بزرگ و علاقه‌مندی از حوزه طراحی ، معماری و هنر آمیخته شده بود. خیلی‌ها در سال‌های ۸۶ که فقط به فرستادن ایمیل‌های گاه‌به‌گاه دیزاین به صندوق ایمیلی معدودی از دوستان ورودی ۸۵ دانش‌گاه هنرم مشغول بودم تا همین آغاز سال ۹۶ ، کم کم روزانه با ایمیل روزنامه یانون‌دیزاین، سیر اینترنتی خودشان در جهان هنر و طراحی را شروع می‌کردند. خیلی‌ها ابراز لطف فراوانی را در این سال‌ها به تیم فعال یانون‌دیزاین ابراز کرده‌اند و همین خیلی‌ها و بسیاری که منتقدانه و تیزبین همیشه ما را مدنظر داشتند، عمده انرژی و انگیزه پیش‌برد حرکت یانون‌دیزاین بودند. 

واقعیت آن است که مسائلی شخصی برای یک‌سالی این حرکت را متوقف کرد... اما عمده انگیزه‌ای که این سال‌ها پشت یانون‌دیزاین بود و اتفاقات خوبی که پیرامون آن در سال‌های گذشته افتاده بود مانع آن می‌شد که به کل یانون‌دیزاین را فراموش کنیم....

ما به امید خدا از امروز یعنی ابتدای اردی‌بهشت ۹۷ دوباره با انگیزه شروع خواهیم کرد. با هم از جهان هنر و طراحی خواهیم دید.... روزانه و پابه‌پای تحولاتی که در پیرامون‌ ماست.

تبلیغات
آخرین نظرات

۲۰ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «خیابان» ثبت شده است

جاده‌های زیبا / وین تیباد

چهارشنبه, ۳ تیر ۱۳۹۴، ۱۱:۲۶ ب.ظ
شهرهایی که بر بسترهای کوه‌ستانی پرشیب قرار دارند یا بافتی تپه‌ای دارند، از تنوع پرسپکتیوی بیش‌تری برخوردار هستند. معمولا در این شهرها جاده‌ها و خیابان‌هایی جذاب وجود دارد که به دلیل تغییرات ناگهانی شیب و به تبع آن پرسپکتیو جاده، به نوعی جاذبه گردش‌گردی نیز بدل می‌شوند. اما از منظر نقاشی نیز این تغییرات پرسپکتیو و شکست دید آن‌چنان جذاب است که می‌تواند یک صحنه واقعی را به یک مینیاتور نزدیک کند. نقاش سال‌خورده امریکایی وین تیباد، به خاطر علاقه به این نامعمولی‌های زندگی مجموعه‌ نقاشی قابل توجهی به نام جاده‌های زیبا دارد که در آن‌ها با پیروی از همین تغییرات طبیعی و شاید حتی برگرفته از مناظری واقعی، به خلق آثاری متفاوت دست زده است.

  • یانون دیزاین

ماشین‌های مدولار / کمپانی آی دی او

سه شنبه, ۱۱ آذر ۱۳۹۳، ۱۰:۱۵ ق.ظ

دیگر شاید نتوانیم در رابطه با اتوموبیل و وسایل موتوری که از اجزاء اصلی شهرها به شمار می‌روند، عقب‌گرد داشته باشیم. یعنی هر اندازه هم که مضرات آن‌ بر منافع‌ش بچربد محال است بتوانیم وسای نقلیه را از زنده‌گی‌‌مان خارج کنیم. بنابراین یا باید اجازه دهیم این روند که هم‌چون تردمیل سریعی شروع به حرکت کرده و انسان‌ها نیز به روی آن می‌دوند به حرکت خود ادامه دهد، یا این‌که مسیر حرکت آن را تغییر دهیم. ظاهرا طراحی ابزار قدرت‌مندی برای این کار است. کاری که طراحان کمپانی آی دی او در پروژه‌ی اتوموبیلیتی خود کرده‌اند تلاشی است در همین راستا.

ماشین‌های آینده، که هر کدام  واحدی مدولارند همانند واحدهای کندوی عسل. این واحدها در مواقع لزوم به هم می‌پیوندند و می‌توانند مثل یک سالن بلند عمل کنند. اتوموبیل‌هایی که بخشی از سوخت‌شان برقی است، به راننده نیازی ندارند و تکنولوژی‌های جدیدی در نحوه‌ی کار آن‌ها منظور شده. با ایده‌ی مدولار شدن این اتوموبیل‌های همه‌گانی، از سطح اشغال معابر کاسته می‌شود که باعث کاستن از شلوغی و آلوده‌گی‌ها نیز هست. البته عمومی بودن‌شان به معنی بزرگ و شلوغ بودن‌ آن‌ها نیست، چرا که یک مدول مجزا می‌تواند نقش یک کافه را بازی کند، یا یک اتاق جلسه یا حتی شاید یک اتاق خواب!

modular office on wheels

  • فرزین خاکی

ساعت ازدحام/ استودیو گوسفند سیاه

دوشنبه, ۲۶ آبان ۱۳۹۳، ۰۵:۵۰ ب.ظ

روتوسکوپی یکی از قدیمی‌ترین تکنیک‌های مورد استفاده در صنعت جلوه‌های ویژه بصری است. تکنیکی سخت و خشک که از قضا به شدت برای این صنعت حیاتی هم هست. به طور خلاصه روتوسکوپی همان دور بر کردن یک شی و جدا کردن آن از پس‌زمینه است. حالا تصور کنید که در یک نمای مثلا 10 ثانیه‌ای باید 250 بار این اتفاق دردناک تکرار شود. هر چند امروزه ابزارهای دیجیتال به کمک اپراتورهای روتوسکوپی آمده‌اند اما هم‌چنان این عمل باید با نظارت و اصلاح عامل انسانی انجام شود.

استودیو "گوسفند سیاه" توانسته با نگاهی خلاقانه به تکنیک روتوسکوپی و شبیه‌سازی حرکت تصادفی دوربین روی دست، کلیپ "ساعت ازدحام" را خلق کند. رمز تکرار ماشین‌ها در صحنه استفاده از یک نکته ساده است. کافی‌ست ماشین‌های روتوسکوپی شده را در تایم لاین نرم‌افزار خود کمی جابه‌جا کنید.

  • صادق لطفی زاده

اسکلت ماشینی / انجمن دوچرخه‌سواری

پنجشنبه, ۲۲ آبان ۱۳۹۳، ۰۹:۱۸ ب.ظ
راننده‌های خودرو گاهی آدم‌های بسیار مغرور و مذخرفی می‌شوند؛ آن زمان‌هایی که مثلا از کنار یک دوچرخه‌سوار و یا عابر پیاده وحشیانه عبور می‌کنند و اصلا مراعات آن‌ها را نمی‌کنند. تازه احتمالا برخی‌هاشان به طور ناخواسته برای خودشان -سوار بر این غول آهنی ناجور- احساس فخر و برتری هم می‌کنند. لااقل من که بارها این طور راننده‌ها را در خیابان دیده‌ام و حتی بارها بی‌مراعاتی‌شان راه عبور را برایم سخت کرده... حالا که قانون و فرهنگ عمومی گوش این راننده‌ها را نمی‌گیرد شاید زبان هنر باید بیاید و این‌ها را گوش‌مالی بدهد و برتری و ارزش دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی را بر این همه مصرف انرژی و تولید آلودگی روشن کند.
دوچرخه‌سواران انجمنی در لیتونی در حرکتی حساب شده برای روز جهانی بدون ماشین، سازه‌هایی به شکل فریم خودرو در ابعاد واقعی از جنس نی بامبو را به خودشان نصب کرده‌اند و در خیابان رژه رفته اند. آن‌ها در میان نگاه‌های تمسخرآمیز رانندگان خودروهای شخصی، دنبال نگاه‌های تیزبین بودند. فهم این مساله که یک دوچرخه‌سوار می‌توانست چنین فضایی را مانند شما اشغال کند اما تنها به آن‌چه دوچرخه و خودش نیاز داشته بسنده کرده و شهر را خلوت کرده احتمالا می‌تواند اخلاق و فرهنگ خودروسواری و احترام به دیگران را حتی در همین راننده‌های گاه‌به‌گاه مغرور پرورش دهد.

car skeletons 1

  • یانون دیزاین
شهرها فضاهای عجیبی هستند. شلوغی و بار جمعیتی شهرها زمینه‌ساز غفلت انسان از خیلی از ارزش‌ها و نیازهای او می‌شود. بعد هم که می‌بینیم بیماری‌های مختلف و نارسایی‌ها و کم‌بودهای بهداشتی به سبب همین غفلت در مردم شهرنشین پیدا می‌شود. مثلا چاقی چیزی ست که با تحرک کم شهرنشین‌ها و نوع غذا خوردن آن‌ها نسبت نزدیک دارد. شهرنشین‌ها به جای آن‌که یک سبک زندگی پرتحرک داشته باشند معمولا یک زندگی پرتنش را تجربه می‌کنند و البته این تنش‌ها با جمعیت و شلوغی شهر اتفاقا نسبت مستقیم دارد. 
اگر چه خروج از این چالش به قاعده خروج از شهرها سخت است اما شاید طراحان این میان باید کارهای جدی‌تری بکنند.  بریلت، لیلیور و جی‌سی‌دی ایکاکس با طراحی مبلمان شهری خاصی که دربردارنده‌ی تابلوهای راهنمایی و ورزش‌هایی کوچک هستند سعی دارند تا این تحرک را به شهرنشین‌ها برگرداند.  این تابلوهای ورزش‌کارانه گاهی حتی زمینه تخلیه حرکت‌های وندالی نیز خواهند شد که در جهت تخلیه تنش‌های روحی شهرنشینی، ادامه وظیفه طبیعی آن‌ها به حساب می‌آید.
brillet + lelievre embed urban furniture for physical activity in the city
  • یانون دیزاین

مبل‌مان شهری تغییرپذیر / آر وان

جمعه, ۱۴ شهریور ۱۳۹۳، ۱۲:۴۲ ب.ظ

 حتما تا به حال دیده‌اید مبل‌مانی شهری که برای کارکردی خاص در نظر گرفته شده، خودش مزاحمتی برای کارکردی دیگر در شهر است. مثلا نیم‌کت‌های ساده‌ای که امکان ترکیب‌شدن با یک‌دیگر را ندارند و همیشه در چینش‌های شهری فضاهای پرت و منفی بدی ایجاد می‌کنند.

آر وان، نام مستعار هنرمندی آفریقایی‌ست که آثار خود را معمولا در خیابان‌های شهر خلق می‌کند. او برای این موضوع فکری به سرش زده است. او مبل‌مانی تاشو را طراحی کرده که تنوعی در چینش و نحوه‌ی استفاده به کاربر می‌دهد و جابه‌جایی آن نیز به آسانی صورت می‌گیرد. استفاده از متریال طبیعی یعنی چوب -که یکی از اهداف اوست- به این نیمکت‌ها حس و حالی صمیمی بخشیده است. به تازه‌گی نیز در یانون‌دیزاین میزهای دافی لندن را با هم دیدیم که باعث چندکارکردی بودن آن و چینش‌های متعدد می‌شد. البته واقع‌نگر باشیم، قطعات زیاد و اتصالات متعددی که در این‌طور طرح‌ها وجود دارد آسیب‌پذیری آن‌ها را در فضاهای شهری دوچندان می‌کند.

Pallet Benches 1

  • فرزین خاکی

ونجن در سرزمین عجایب / سیون کویینی لیائو

دوشنبه, ۲۷ آبان ۱۳۹۲، ۱۱:۱۹ ق.ظ

کوچولو‌ها به طور طبیعی اسباب‌بازی‌های خوبی برای بزرگ‌ترها و به خصوص پدر و مادرهای‌شان هستند. اما فکر کنید یک بچه مظلوم گیر یک مادر هنرمند بیافتد! این موقع باید انتظار رفتارهای عجیب داشت. سیون کویینی لیائو هنرمندی کالیفرنیایی‌ست که اتفاقا مادر سه پسر کوچک است. او بعد از دیدن کارهای هنری یکی از هم‌مسلکان‌ خود که به کمک بچه‌اش انجام داده، به فکرش می‌زند تا با کودک سه ماهه خود، ونجن، تجربه‌ای جدید را رقم بزند. البته با انتخابی عاقلانه این تجربه را تنها به زمان‌های خواب کودک خود موکول می‌کند. او با چیدمان کودک فرورفته در خواب‌ش در صحنه‌هایی روایی، به نوعی تجسم خواب و خیال‌های رویایی کودک را می‌سازد. 

نوعی ابراز عشق هنرمندانه یک مادر به کودک خردسال‌ش ونجن.....

  • یانون دیزاین

بیرون بهتر از درون / بانکسی در نیویورک

دوشنبه, ۶ آبان ۱۳۹۲، ۱۱:۳۲ ق.ظ
اگر یادتان باشد تا کنون چندبار (این‌جا: + و + و + و +)در مورد هنرمند(ان) انگلیسی مجهول‌الهویه‌ای به نام بانکسی نوشتیم و آثار از او را دیدیم. هنرمندی که با ارائه گرافیتی‌ها و هنرهای خیابانی متفاوت و به شدت منتقدانه و آوانگارد به شدت مشهور شد و کم‌کم سبکی جدید را در هنر خیابانی تعریف کرد. سبکی که حتی پس از معرفی بخشی از واقعیت او، به دلیل شیوع فراوان میان برخی هنرمندان خیابانی، کماکان آثار هنری بانکسی را مجهول‌الهویه باقی می‌گذارد.
این هنرمند انگلستانی در اقدامی جدید با حضور در نیویورک و اعلام مجموعه‌ی هنر خیابانی که در طول یک ماه به ندرت در نیویورک خلق خواهد کرد موجی جدید در عالم طراحی و هنر به راه انداخت. مجموعه «بیرون بهتر از داخل» بانکسی جشن‌واره‌ای خیابانی‌ست که در طول یک‌ماه هر روز اثری به آن اضافه می‌شود. هر روز رسانه‌های هنر دنیا خیابان‌های نیویورک را می‌کاویدند تا اخبار اثر روز بانکسی در آلبوم نیویورکی‌ش را زودتر از دیگران منعکس کنند. به این ترتیب بانکسی به طور کامل یک ماه رسانه‌های دیزاین دنیا را متوجه خود و آثاری که کم‌کم‌ آشکار می‌شدند کرد.
در این میان آثار درخشانی نیز خلق شد، نظیر کامیون آشغالی که منظره‌ای شگفت‌آور و رویایی را در خود نشان می‌داد، کامیون کشتارگاهی که مجموعه عروسک‌های ابری کارتونی را حمل می‌کرد، ابوالهولی با تکه‌های سیمانی بازیافتی، و البته صفحه‌ی سفیدی که در روز بیست و سوم این جشن‌واره خیابانی عرضه شد و بر روی آن نوشته بود : «امروزه هنر به کل تعطیل شده است؛ تنها به خاطر رفتارهای پلیسی و امنیتی» که این آخری با رفتارهای این روزهای شهرداری تهران و حذف بیلبوردهای صداقت آمریکایی به طرزی غیرحرفه‌ای و سیاسی سخت نزدیک است.
جریانی که بانکسی و هنرمندان خیابانی در هنر معاصر به راه انداخته‌اند به شدت بر پایه‌های هنرهای موزه‌ای و فاخر ضربه تردید وارد کرده است. امروزه نقش هنرهای زیبا و آکادمیک و به نوعی دیگر موزه‌ها و کلکسیون‌ها روزبه‌روز کم‌رنگ‌تر می‌گردد و هنر مردمی و انتقادی -که صدسالی از ظهور آن می‌گذرد- در جای‌گاهی تاثیرگذارتر به ظهور می‌رسد. این جای فکر دارد...
 
better out than in: banksy's NYC street art - part three
  • یانون دیزاین

زیردریایی در میلان / آژانس تبلیغاتی M&C

شنبه, ۱۳ مهر ۱۳۹۲، ۱۱:۰۲ ب.ظ

آثار هنری بزرگ یا متهورانه، مصداق کامل یک فریاد هستند. فریادها مخاطب را تحت تاثیر قرار می‌دهند و این اصلا به محتوای فریاد ارتباط چندانی ندارد. مهم نیست چه حرفی را داد بزنید. همین که داد بزنید جمعی در خیابان به سمت شما برمی‌گردند و آثار هنری بزرگ یا متهورانه و غیرطبیعی نیز کارکردی مشابه دارند. امروزه برای یک فریاد رسانه‌ای هنری هنرمندان خیلی زیاد به این راه‌کارها در ارائه آثار هنری می‌پردازند.

همین که یک زیردریایی نظامی غول پیکر از آسفالت خیابان‌های میلان به بهانه کمپینی تبلیغاتی توسط یک تیم طراح حرفه‌ای تبلیغات بیرون بزند و به وضعی خیلی طبیعی در شهر ظاهر شود کافی‌ست تا همه دوربین های رسانه‌های هنری دنیا را به خود جلب کند. جالب‌تر آن‌که تیم تبلیغاتی صحنه را جوری چیده باشند که در ابتدای صبح مردم شهر با صحنه‌ی عجیب حادثه در حالی روبه‌رو شوند که چندین کارگر تاسیساتی و خدمه زیردریایی در حال تلاش برای رفع مشکل و برگرداندن موجود عظیم‌الجثه به آب هستند! یعنی یک نمایش کامل در حاشیه‌ی اینستالیشنی قدرت‌مند...

a massive submarine emerges in milan's city center
  • یانون دیزاین

شورش سیب‌زمینی‌ها / پیتر پینک

پنجشنبه, ۳ مرداد ۱۳۹۲، ۰۸:۱۴ ب.ظ

حتما شنیده‌اید گاهی، برخی آدم‌های بی‌احساس یا بدون جنب‌وجوش و بی‌تفاوت را سیب‌زمینی بی‌رگ می‌خوانند؟ سیب‌زمینی در افواه مردم نمادی برای بی‌مسئولیتی و بی‌تفاوتی‌ است. به نظرم بیش از هر چیز هندسه‌ی ناموزون و اتفاقی سیب‌زمینی‌ها موجب چنین قضاوت روانی می‌شود. اگرچه لاجرم نمی‌توان گفت این چنین قضاوتی عینا در فرهنگ مغرب زمین نیز وجود دارد، اما وجود شخصیت‌های طنر و غالبا کمی احمق در طنزپردازی‌های غربی نشان از این واقعیت دارد که کمابیش قضاوتی نزدیک نیز در فرهنگ غربی در مورد معنای نمادین سیب‌زمینی وجود دارد.

هنرمند آلمانی پیتر پینک با ارائه چیدمان‌هایی از سیب‌زمینی‌ها و خیارهای برش‌خورده در سطح شهر به طعنه‌ای سیاسی بازنمودی متفاوت و مهم از وضعیت اجتماعات امروز غربی را ارائه می‌دهد. او با نمایش توده‌های انسانی به صورت سیب‌زمینی‌های بی‌خیالی و کم‌خیال و حتی در صحنه‌هایی -نظیر آفتاب‌گرفتن این سیب‌زمینی‌ها- یادآور صحنه‌های بی‌خیالی آیکونیکی که در فرهنگ غربی وجود دارد، و در مقابل با نمایش خیارهای سبز بریده شده به جای نیروهای ارتشی و نظامی -به دلیل شباهت فرمی و تضاد آن‌ها- که در صفوف منظم در مقابل این توده‌های جمعیتی که حالا اندک اندک دارند به سمت انقلابات و شورش‌ها و نارضایتی‌ها می‌روند، ایستاده‌اند، به نوعی طنز و طعنه‌ی سیاسی جذاب در این روزهای ملتهب اروپا-امریکایی دست زده است. 

نکته‌ی مهم دیگری که در برخورد با این اثر می‌تواند به یاری مخاطب بیاید توجه به ماهیت موقتی این میوه‌ها و تغییرات طبیعی آن‌ها در طول برپایی چیدمان است.

urban food art installations by peter pink
  • یانون دیزاین