یانون دیزاین ... yanondesign

نگاهی روزانه به طراحی و هنر
نشریه‌ی ‌الکترونیکی روزانه؛ جسـتاری در هـنر و طـراحی
مشترک روزنامه یانون‌دیزاین شوید
پس از تکمیل فرآیند ثبت نام، ایمیل دریافتی را تایید نمایید.
تبلیغات

بلا رُبا

نعل اسب به آهن‌ربای U شکل نزدیک می‌شد؛ نزدیک و نزدیک‌تر.
آهن‌ربای U شکل گفت، دور شو! نزدیک نیا! نمی‌خواهم ببینمت! اما نعل اسب هم‌چنان پیش می‌آمد. نعل اسب به آهن‌ربای U شکل که رسید٬ آرام گرفت؛ و از حرکت بازایستاد. آهن‌ربا از نعل اسب پرسید: دوستم داری؟
نعل اسب پاسخ داد: معلوم نیست؟! آهن‌ربا گفت: پس خودت را آماده کن!
نعل اسب: برای چه؟!
دستی نعل اسب را جدا کرد؛ و برد. در حالی که نعل اسب ناباورانه آهن‌ربا را نگاه می‌کرد، صدای برخورد اجسامی سخت با سطح آهنی کوچک و U شکلی به گوش می‌رسید.

مدول های سازنده معماری / خوزه ماریا ساوز

سه شنبه, ۷ خرداد ۱۳۹۲، ۰۵:۲۴ ب.ظ

اگرچه امروز در نظام آموزشی ایران هنوز چالش طراحی پلان و حل مساله معماری در دو بعد جای‌گاه ویژه دارد و نسل استادان سالخورده دانشگاهی -به واسطه دوری از فضای حرفه معماری و ناآشنایی با روند رشد معماری در دنیای روز- هنوز فهم نکرده‌اند که سازنده معماری جزئیات اجرایی و پروفایل‌ها هستند, اما اگر کسی تنها مدتی اندک در بازار کار معماری حضور داشته باشد و کمی هم با روند حاکم بر معماری دنیا آشنا باشد درمی‌یابد که طراحی پلان و حل کردن روابط فضایی و عمل‌کردی به واقع مساله مهمی در معماری نیست. 

آن‌چه معماری‌های باهویت و نامی امروز دنیا را می سازد پرداخت حساب شده و دقیق اجزا و هماهنگی آن‌هاست. به مراتب مهم‌تر از حل روابط پلانی, رسیدن به مدولارهای ساختی جواب‌گو و شکل دهنده به کالبد معماری مورد نظر ماست. مثلا در معماری این خانه خوزه ماریا ساوز با طراحی مدولی ساده و ایجاد تمام دیوارها و حائل‌های فضایی به وسیله این مدول, یک معماری متفاوت با هویتی ویژه ارائه داده است.

[ طرح انتخاب شده از : Dornob ]

نظرات (۵)

کاملا حرف تون رو دارم تو دانشگاه تجربه میکنم استادای من به شخصه طوری برخورد میکنن که انگار فقط پلان و دیوارهای سنگین فضا رو میسازه نه رنگ و بافت و نور و ...
"آن‌چه معماری‌های باهویت و نامی امروز دنیا را می سازد پرداخت حساب شده و دقیق اجزا و هماهنگی آن‌هاست. به مراتب مهم‌تر از حل روابط پلانی, رسیدن به مدولارهای ساختی جواب‌گو و شکل دهنده به کالبد معماری مورد نظر ما"
این دو با هم نه تنها تناقضی ندارند بلکه هر دو به صورت کاملا هموزن در شکل گیری یک معماری خوب نقش دارند آقای معمار!
"استادان سالخورده دانشگاهی -به واسطه دوری از فضای حرفه معماری و ناآشنایی با روند رشد معماری در دنیای روز- هنوز فهم نکرده‌اند که سازنده معماری جزئیات اجرایی و پروفایل‌ها هستند"، به نظرتون این طرز تفکر نشات گرفته از سبک مدرن نزدیک به یک قرن پیش نیست معمار جوان؟
یانون‌دیزاین:
ممنون از لطف نظرتون استاد من.
واقعیتش اونه که در مورد بخش اول اگرچه درست می فرمایین و این دو در تضاد نیستند اما بسیار مشاهده می شه که به بخش اول یعنی روابط پلانی توجه تام می شه و از وجه دوم غافلیم. در عین حال برخی بناهای مهم سال‌های اخیر نشون دادن ویژگی ساخت خوب و پرداخت حساب شده و هماهنگی اجزا به تنهایی کافیه تا یک اثر معماری تراز معمول رو رد کنه و به قضاوت‌های خوب و عالی نزدیک بشه
اما روابط پلانی خوب به تنها چنین ظرفیتی ندارند و حتی با وجود روابط پلانی خوب یک بنای ناهماهنگ و کم پرداخت اصلا تامین کننده نظرات انتقادی و قضاوت‌های عمومی و تخصصی نیست

اما در مورد بخش دوم
واقعیت ش اینه که نه! :) این تفکر با اون چه در اندیشه مدرن ذیل سرفصل دیتایل ها مطرح می شه تفاوت داره. مراد از قراردادن پروفایل‌ها در کنار کلمه جزئیات اتفاقا تبرئه از چنین اتهامی بود :) 
شما که استاد عزیزی هستید اما واقع اونه که اساتید سن و سال‌دار ما به دلیل اون که به دنبال به روز شدن نیستند و کمی در اندیشه‌ها و معلومات گذشته غرقند کم‌تر با این مقوله آشنایی دارند و در دانشگاه ها به ما کم‌تر چنین حرف‌هایی می زنند
ما صحبت از دیتیل‌های اجرایی دقیق نداریم. چیزی فراتر مورد نظره. واحدهای ساختی که در هر سطحی جواب‌گوی پاسخ‌های متناسب با اون سطح هستند...
سلام مجدد
در مورد بخش اول که هر چیز متفاوت رو هویت دار ندونیم موافقم :)

اما در مورد لغت خودبسندگی که به کار بردید منو به شک انداختین چون قبلا توی کتاب پیرنیا خونده بودمش و بی ربط به این موضوع میدونستمش دوباره رفتم و یه سرچی در مورد معناش زدم خودبسندگی در معماری رو پرنیا به معنی بومی بودن ساختمایه و مصالح و بی نیازی به غیر دونسته در مورد معناش توی سیاست و اقتصاد هم توی ویکی سرچ زدم و تقریبا به معنای بسته بودن یه سیستم اقتصادی و ... نسبت به چیزهای دیگ بود.

در مورد این که این واژه رو میشه در مورد موضوعی که داشتیم بحث میکردیم به کار برد یا نه نمیدونم! یه جا گفتین:
""شاید وحدت منطق و رویه در کار و اصطلاحا خود بسنده گی باشه"
در مورد وحدت منطق و رویه با شما موافقم و در کامنت قبلی هم اشاره کرده بودم منتهی این که اصطلاحا به این خود بسنده گی میگن رو هنوز برام سواله و تنها نقطه اشتراکش رو شاید در این بدونم که چنین کارهایی شروع میشن تموم میشن و سرانجام مشخصی دارن منطقی در تمام کار حاکم هست و یه کل واحد رو تشکیل میده این جا که کل واحد شکل میگیره و کار به سرانجام و پایانی میرسه از نظر ذهنی بی نیازی به بیرون و توانایی خودکفا شدنش رو میشه حس کرد منتهی این که باز هم خودبسندگی واژه ی خوبی باشه رو شک دارم...

یانون‌دیزاین:
خودبسنده‌گی رو من معادل مفهومی گرفتم که در تعریف سیستم‌ها مطرح می‌کنیم. می گیم یکی از خصوصیات سیستم‌ها منطق روابط میان اجزاست که منجر به پایداری سیستم می‌شه
به زعم  من هویت معلول هم‌نشینی پایدار عوامل مختلف در کنار همه و این یعنی خودبسنده‌گی به تعبیری

می‌دونم امثال پیرنیا در مورد خودبسنده‌گی تعریفی خاص دادن و این ناشی از جهان‌بینی‌شونه که جریان بومی رو پایدار می‌دونن اما من در معنای  عام‌تری به کار می‌برم. شاید واقعا در خیلی موارد پایداری سیسنم معماری از رفتارهای بومی به دست بیاد
اما مثلا تو همین کار خاص طراحی یک جز هوش‌مند و تکثیر شونده که قابلیت فرااوان برای شکل‌دهی به کل داره منجر به سیستمی شده که به خارج از خودش نیاز نداره و روابط ساختی داخلی‌ش اون رو شکل داده
این رو یک سیستم خودبسنده نام گذاشتم
هم‌چنان که یک حرف منطقی هم اگر در روابط میان خودش پایدار باشه و برای توجیه‌ هر جزءش نیاز به دست‌برد به حرف‌های دیگه نداشته باشیم و در روابط خود اون منطق بتونیم همه مفاهیم مربوط رو اثبات کنیم منطقی خودبسنده‌ست.
مثلا روابط زبانی روابطی خودبسنده‌ هستند به این معنا که در خود منطق کلام تمام روابط میان اجزاشون توجیه می شه

یک چنین تعبیر عامی از خودبسنده‌گی منظور بود :)
موافقم به نظر میرسه دو نوع هویت داریم یکی همون هویتی که مبتنی بر زبان مشترک یک قوم یک سبک یک ... هست و یکی هم هویت فردی یک اثر به این معنی که اجزای کار با هم یه وحدت کلی درست کنند گاهی این هویت فردی (که من با کلمه ی تم بهش اشاره کردم) در بدعت و متفاوت در اومدن کار نیست؟ (چیز دیگری بودن)

مدول های ساختی رو هم قبول دارم منتهی قبول کنین قابل تعمیم نیست
یانون‌دیزاین:
به نظرم همش در بدعت و متفاوت بودن نیست
می دونین خیلی چیزهای نوآورانه و متفاوت این روزها می بینیم اما همشون به عنوان یک چیز هویت‌دار یا یک خاطره ذهنی ویژه و منحصر به فرد در ذهن مون نمی مونه
به نظرم غیر از نوآوری چیزی دیگه هم لازمه تا کار با هویت بشه و اون شاید وحدت منطق و رویه در کار و اصطلاحا خودبسنده‌گی باشه
سلام

واقعا هیچی نفهمیدم! نه علت رد کردن اهمیت عملکرد و پلان رو فهمیدم و نه معنای این واژه رو:
مدولارهای ساختی

حالا با اون تعریفی که من الان ازین واژه به ذهنم میرسه یه سری مدول های ساختمانی که هر چیزی یا هر فعالیتی میتونه داخلش اتفاق بیافته!
با این حساب خود این مدول ها بی هویت نیستند؟ به شخصه اون هویت دار بودن کل خونه رو هویت نمیدونم در واقعا یه تم کلی داره شاید حتی تقلیل معماری به مجسمه سازی یا کاراهای کوچکتری مثل غرفه های نمایشگاهی!
یانون‌دیزاین:
من اصلا اهمیت عمل‌کرد و پلان رو رد نکردم. بلکه گفتم سازنده معماری با شخصیت و هویت ویژه بیش از پلان‌بندی مناسب جزییات اجرایی و پروفایل‌های عمل‌کردیه.

در مورد این کار خاص هم اگه دقت کنین صحبت از هویت ویژه و منحصر به فرد دارم و ادعا دارم که تعریف یک سیستم ساختی متفاوت و مدولار به این کار هویتی ویژه خودش داده. (دقت کنین که از ساخت مجموعه روند اجرا و فرآیند طراحی و تاثرات ‌شون بر هم رو مراد کردم و برای همین ساختمان نگفتم که با یک امر صنعتی و کالبدی صرف اشتباه نشه )

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی