یانون دیزاین ... yanondesign

نگاهی روزانه به طراحی و هنر
نشریه‌ی ‌الکترونیکی روزانه؛ جسـتاری در هـنر و طـراحی
مشترک روزنامه یانون‌دیزاین شوید
پس از تکمیل فرآیند ثبت نام، ایمیل دریافتی را تایید نمایید.
تبلیغات

بلا رُبا

نعل اسب به آهن‌ربای U شکل نزدیک می‌شد؛ نزدیک و نزدیک‌تر.
آهن‌ربای U شکل گفت، دور شو! نزدیک نیا! نمی‌خواهم ببینمت! اما نعل اسب هم‌چنان پیش می‌آمد. نعل اسب به آهن‌ربای U شکل که رسید٬ آرام گرفت؛ و از حرکت بازایستاد. آهن‌ربا از نعل اسب پرسید: دوستم داری؟
نعل اسب پاسخ داد: معلوم نیست؟! آهن‌ربا گفت: پس خودت را آماده کن!
نعل اسب: برای چه؟!
دستی نعل اسب را جدا کرد؛ و برد. در حالی که نعل اسب ناباورانه آهن‌ربا را نگاه می‌کرد، صدای برخورد اجسامی سخت با سطح آهنی کوچک و U شکلی به گوش می‌رسید.

۶۷۹ مطلب با موضوع «architecture» ثبت شده است

بازطراحی فروش‌گاه سیام / نندو

جمعه, ۷ خرداد ۱۳۹۵، ۰۵:۳۲ ب.ظ

طراح صنعتی معروف ژاپنی این بار پا در کفش معماری کرده و بزرگ‌ترین پروژه‌ی خود را اخیرا به پایان رسانده است. شرکت نندو که کارهای‌ش را بارها در یانون دیزاین دیده‌ایم (مثلا +)، فروشگاهی چهل هزار متر مربعی را در بانکوک بازطراحی کرده است. سالن‌های فروش‌گاهی که شاید مهم‌ترین شاخصه‌شان مبل‌مان درون‌شان باشد، مورد مناسبی هستند برای یک طراح مبل‌مان که استعدادهای معماری خود را نیز بسنجد!. این مجموعه‌ی فروش‌گاهی با داشتن چندین سالن مجزا که هر یک مختص یک نوع کالا است، با کانسپت‌های متفاوتی طراحی شده‌اند. نندو سعی کرده که معماری را توسط جدار‌ه‌ها به مبل‌مان متصل کند و به نظر می‌رسد که در این موضوع موفق نیز بوده است. خلوص، هندسه‌ی منتظم و البته شفافیت فضاها در غالب‌ این اتاق‌های فروش‌گاهی دیده می‌شود. طراحان سعی کرده‌اند که این ویژگی‌ها را در جداره‌ی بیرونی فروش‌گاه نیز به نمایش‌ بگذارند که مکعب‌های معلق در جداره‌ها، این نقش را به خوبی ایفا کرده‌اند. 

به نظر می‌رسد که ماهیت موزه‌ای این فضاها بر ماهیت فروش‌گاهی‌شان غلبه پیدا کرده است و شاید همین موضوع جذاب موجب شده که رسانه‌های زیادی در یکی دو روز گذشته به این کار بپردازند.

  • فرزین خاکی

عمارت کریستالی / MVRDV

چهارشنبه, ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۰۶:۳۹ ب.ظ

طراحی در بافت تاریخی از دغدغه‌های بزرگ کلان‌شهری‌های جهان معاصر و از صورت مساله‌های رایج و البته جذاب دانش‌جویان و طراحان معمار است. غالب جواب‌های موجود به مساله طراحی در بافت‌های تاریخی حداقل در کشور ما این سال‌ها از یکی دو گزینه تجاوز نمی‌کند و معمولا هم تلاش برای احیای رفتارهای جدید در قالب کالبد‌های قدیمی‌ آن‌قدر سهم بزرگی از ذهن طراحان را به خود مشغول می‌کند که کم‌تر نوآوری در تکنیک، رفتار و فرم را شاهد هستیم. اما گستره بزرگ پاسخ‌ها در جهان معاصر نشان می‌دهد که این فقدان نوآوری‌ها ریشه در چیزهای دیگر دارد. نگاه‌های میراثی گاهی آن‌قدر کالبد مادی بنای قدیمی را به طور مسخره‌ای، مقدس و دورازدسترس می‌کنند که جرات هر طراحی را در بازآفرینی و بازپروری معماری به کل می‌گیرند. در حالی که شاید مهم‌تر از چند خشت و آجر روح و هندسه و منطق حاکم بر میراث‌ ماست...

طراحان MVRDV در بازسازی یک خانه در محله‌ای قدیمی از آمستردام و تغییر کاربری آن به فروش‌گاه مد، با نوآوری در مصالح، روش ساخت و فرم با تطبیق کامل و حفظ تمام هندسه‌های بستر و خط آسمان و.... یک کار نوآورانه و به شدت تکنیکال ارائه داده‌اند. آن‌ها با تخریب کامل بنای قدیمی و ساخت کالبدی با همان هندسه قبلی و در تطبیق با هم‌سایه‌گی‌ها، با کاربرد بلوک‌های شیشه‌ای توپر قالب‌ریزی شده به جای آجرهای قدیمی و تغییر تدریجی آن‌ها، کالبدی شفاف را رقم زده‌اند که تدریجا در بافت سنتی تاریخی محل در ترازهای بالای ساختمان حل می‌شود.

مجموعه عملیات تکنیکی این کار جالب که با هم‌کاری دانش‌گاه دلفت انجام شده است، در ویدیویی جالب ارائه شده‌است که توصیه می‌شود حتی به مدت ابزارهای نه‌چندان مجاز :) حتما آن‌ را ببینید.

crystal houses by MVRDV features a façade made entirely from glass

  • یانون دیزاین

استوپا / معماران بودایی

يكشنبه, ۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۰:۰۷ ب.ظ

بنای معماری، ساختاری است که فضاهایی را برای برای حیات مادی فراهم می‌کند. این ساختار، معمولا فضاهایی را، هم در درون و هم در بیرون خود تعریف می‌کند. شاید در بسیاری از موارد، فضاهای درونی از اهمیت بیش‌تری برخوردار باشند. اما گاهی، نه تنها فضاهای درونی اهمیت بیش‌تری ندارند، بلکه اصلا وجود ندارند.

« استوپا » یکی از ساختارهای معماری است، که درون ندارد؛ و فضای اصلی را بیرون از خود، و در گردِ بدنه‌ی مدورش شکل می‌دهد. این ویژگی به استوپا و نمونه‌های مشابه، کیفیتی مجسمه‌گون می‌بخشد. این بناها، که فرمی شبیه به نیم‌کره دارند، در ارتباط با آیین بودایی ایجاد شده‌اند؛ و مکانی را برای عبادت، دفن خاکستر قدیسان و زیارت ایشان فراهم می‌کرده‌اند. استوپای اولیه مانند یک تپه‌، و ساده بود. این توده‌ی تپه‌مانند که در طول زمان و سیر تحول استوپا، به عنوان بخش اصلی باقی مانده، « آندا » نامیده می‌شود. ساختار ساده‌ی استوپا، با گذشت زمان به سمت پیچیدگی رفت؛ و اجزای گوناگونی به آن اضافه شد؛ مثلا راه‌رویی سرپوشیده آندا را احاطه کرد؛ یا آندا در ترکیب با سکو یا ساقه‌ای چند طبقه، از سطح زمین فاصله گرفت. در چنین مواردی راه‌پله‌ها دسترسی به سطح آندا را فراهم می‌کردند، تا زایران بتواند به امید رسیدن به « دارشانا » - جذبه‌ای که در حضور شخص یا مکانی مقدس روی می‌دهد - گرد آن بچرخند. استوپاها شباهت زیادی به گورپشته‌های مسیحی، مزارهای یونانی و رومی و صدالبته ضریح‌های اسلامی دارند.

در این پست نگاهی خواهیم داشت به گونه‌های متنوعی از استوپا که در زمان‌ها و سرزمین‌های گوناگونی ساخته شده‌اند.

  • علی حاجی‌اکبری

خانه باز / ریشیتا کادمر

سه شنبه, ۷ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۰۹:۴۹ ب.ظ

انگاره‌های ما در مورد ثبات کالبد زندگی انگاره‌هایی به شدت محافظه‌کارانه و البته نتیجه یک‌جانشینی تمدنی‌ست. اجداد ما آن‌قدر نسبت به این ثبات غیرت نداشتند که زندگی‌شان را هرازچندگاهی بار می‌زدند و در جای جدیدی می‌نشاندند؛ آن هم در دل صحراها و دشت‌های بی‌کران خدا. اما حالا ما در مقابل تغییرات اندک کالبدی در فضاهای امن و خانه‌های محکم‌مان هم موضع داریم. در تجربه شخصی من در ایران خودمان، همین دو سه ماه پیش کارفرمایی در طراحی یک آپارتمان مسکونی در مقابل تنها یک دیوار منعطف و قابل تغییر ایستاد و خواست تا از ایده تغییرپذیری صرف نظر کنیم.

ریشیتا کادمر معمار هندی، در طرح خانه‌ای در هند که اخیرا طراحی و اجرا کرده تا حد امکان سعی کرده تا با تغییر هوش‌مند کالبدی، ظرفیت‌های گسترده‌ی فضای سیال و پویا را در زندگی روزمره نشان دهد. او برای این کار از جداره‌های شفاف و غیرشفاف بازشو در ابعاد وسیع استفاده کرده است و با پیوند فضاها به هم، خانه را از ثبات خسته‌کننده همیشه‌گی خود درآورده است. این طور سیالیت‌ها به خصوص برای کالبدهای کوچک خانه‌های نسل‌های جدید می‌تواند رفتار فضایی بهتری نیز به هم‌راه داشته باشد.

null

  • یانون دیزاین

شهرک روستایی / MVRDV و خانه‌ی رویایی

پنجشنبه, ۲۶ فروردين ۱۳۹۵، ۰۷:۱۰ ب.ظ

معماران MVRDV در هم‌کاری با گروه خانه‌ی رویایی ده‌کده‌ای را در مانهایم آلمان بازطراحی کرده‌اند. آن‌ها این مجموعه را که پیش‌تر پادگان نظامیان بوده با توجه به تایپولوژی پیشین آن و البته با نگاهی جدید به نحوه‌ی هم‌سایگی‌ها طراحی کرده‌اند. خانه‌های جدید با حفظ الگوی مجموعه‌ی پیشین دچار تغییر ابعاد و گاهی تغییر کارکرد شده‌اند. 

نگاه جالب طراحان به نوع زندگی در این مجموعه‌ی روستامانند، موجب شده تا تمامی اتوموبیل‌ها به تراز زیرین منتقل شود و در عوض این فضای محدود شهری به دویدن کودکان و راه رفتن ساکنان اختصاص بیابد. آن‌ها هم‌چنین هر یک از خانه‌ها را متناسب با ساکنان‌ش طراحی کرده‌ و برای افزایش تعامل در این مجموعه، تیپ‌های مختلف زندگی را در نزدیکی یک‌دیگر قرار داده‌اند. 

در طرح MVRDV ضمن این‌که یک الگوی فرمی به شیوه‌های گوناگون توسعه یافته است، می‌توان ترکیبی از زندگی و معماری شهر و روستا را توامان مشاهده کرد.

  • فرزین خاکی

بیرون و درون در یک خانه / دفتر طراحی suppose

يكشنبه, ۱ فروردين ۱۳۹۵، ۰۸:۰۵ ب.ظ

طراحان ژاپنی برای یک خانه‌ی مسکونی در شهر آنجو ژاپن، فضایی شبیه به ایوان‌های ایرانی طراحی کرده‌اند. البته این شباهت نه از لحاظ چهره و ظاهر بل‌که از نظر کارکرد و الگو به وجود آمده است. آن‌ها به جای تعریف یک لبه میان فضای درون و بیرون خانه، فیلتری بینابینی را در نظر گرفته‌اند تا علاوه بر اتصال این دو فضا به یک‌دیگر، عمل‌کردهای مهمی را نیز به این بنا اضافه کنند. ایجاد این فضای نیمه‌باز امکان فیلتر شدن نور با سلسله مراتبی مشخص را می‌دهد، علاوه بر این چنین کیفیت فضایی آن را برای کارکردهای جمعی نیز مناسب کرده است. شاید وجه ممیزه‌ی این طرح را بتوان در یک‌پارچه بودن حجم کلی ساخت‌مان با وجود این تنوع دانست، هم‌چنین پیوسته‌گی محسوسی که میان فضاهای گوناگون با امتداد بصری ایجاد شده است. 

trees and light filter through house in anjo by suppose design office

  • فرزین خاکی

نقاشی بر دیواره‌ی کلیسا / اوکودا سن میگل

جمعه, ۲۱ اسفند ۱۳۹۴، ۰۶:۱۱ ب.ظ

اُکودا سن میگل تمام سطوح بیرونی یک کلیسای متروک در مراکش را نقاشی کرده است. او نقاشی‌های زیادی را بر دیواره‌های شهری کشیده است که در تمامی آن‌ها همین ساختار هندسی و ترکیب رنگی دیده می‌شود. کارهای او اغلب دارای کاراکترهایی است که چهره‌ای واضح ندارند و بعضی از آن‌ها با افکاری بیمارگونه ترسیم شده‌اند. او با این سبقه‌ی کاری حالا پیکر بی‌جان یک کلیسای کهنه را بوم خود کرده و با تنوع رنگی تمام، سطوح آن را پوشانده و یازده چهره‌ را در دهانه‌های آن ترسیم کرده است. اگرچه او در گوشه‌هایی از این نقاشی‌های انتزاعی به شکل نمادین آسمان را تصویر کرده و سعی در ارتباط دادن آن با کلیسا داشته است، اما به نظر می‌رسد تمام احترام او به کلیسا به همین اشاره‌های کوچک خلاصه شده و برای او محل عبادت با دیواره‌های یک سیلو تفاوتی نمی‌کند.

okuda san miguel paints colorful characters on abandoned church in morocco

  • فرزین خاکی

روح شهرها / آناستازیا ساوینووا

شنبه, ۱۵ اسفند ۱۳۹۴، ۱۲:۱۰ ق.ظ

به تازه‌گی اثری را در یانون دیزاین دیدیم با عنوان «همه‌ی پاریس در یک بنا»، اثری که به دنبال بازنمایی یک‌پارچه از هویت معماری پاریس بود. در این پست نیز مجموعه‌ای را خواهیم دید که کاری مشابه را برای شهرهای گوناگون و البته در تصاویری دوبعدی و گرافیکی انجام داده است. انگار که تکثر روزافزون عالم و بمب‌باران تصویری رسانه‌ها همه را بر آن داشته تا با کنار هم قرار دادن عناصر مشترک، هویت هر مکان را به طور مجزا بازیابی کنند.

ساوینووا با سفر به سرتاسر اروپا و تصویربرداری از فضاهای زندگی مردم، مجموعه‌ای از خانه‌ها و عناصر شهری را برای خود جمع‌آوری کرده و آن‌ها را در کلاژی تصویری بازنمایی کرده است. او در این تصاویر تنها خانه‌های تیپیکال را کنار هم قرار نداده، بل‌که عناصر مهم‌تر هویت‌ساز را از دیدگاه خود برجسته کرده و در این ترکیب یک‌پارچه گنجانده است. اگرچه او در این تصاویر نگاه گرافیکی نیز داشته است، اما با این حال هر کدام از آن‌ها می‌توانند آیکونی متفاوت از معماری آن شهر نیز به حساب بیایند.

  • فرزین خاکی

بازسازی میراث معماری سوریه / اسماعیل حریری

چهارشنبه, ۲۱ بهمن ۱۳۹۴، ۰۸:۰۸ ق.ظ

میراث فرهنگی گاهی نقشی فراتر از یک موجود قدیمی و جالب را بازی می‌کند. گاهی انسان‌ها برای بازیابی هویت‌شان مجبور به دست‌اندازی به همین میراث‌ شده تا به خودشان و دیگران ثابت کنند، که حضورشان در این دنیا بی‌ریشه نیست و فرزند پدرانی متمدن هستند. 

جنگ سوریه و عراق در مناطقی رخ داد که از لحاظ تمدنی و تاریخی جزو مهم‌ترین نقاط دنیا بود. موجوداتی مسخ شده که با بی‌رحمی بی‌سابقه‌شان هزاران انسان را از دم تیغ گذراندند و چندین میراث مهم تمدنی را نابود کردند. در این میان نکته‌ی جالب توجه دل‌سوزی گروهی برای این آثار تاریخی و نادیده انگاشتن قتل عام مردم بی‌دفاع در این چند سال بود.

اسماعیل حریری و چند هنرمند دیگر حالا به اسم پناهنده‌ٔ سوری شناخته می‌شوند. هنرمندانی که در مرز اردن، با هر آن‌چه در نردیکی‌شان بود دست به کار شده و با ساختن مجسمه و نقاشی یاد میراث معماری‌شان را زنده نگه داشته‌اند. آن‌ها مجموعه‌ای از آثار که بعضی به کلی نابود شده و بعضی در خطر نابودی هستند را به این شیوه بازسازی کرده و با هنر خود، نوعی مرثیه‌ی تجسمی سروده‌اند.

  • فرزین خاکی

همه‌ی پاریس در یک بنا / مارین و تروتین

دوشنبه, ۱۹ بهمن ۱۳۹۴، ۰۸:۰۰ ب.ظ

اگر بالا و پایین شهر یکی شود، و اگر فقیر و پول‌دار، متخصص و کارگر و خیلی متضادهای دیگر مجبور شوند در یک جا خانه بسازند و کنار هم زندگی کنند چه پیش خواهد آمد؟ طرحی که گروه معماری فرانسوی برای مسابقه‌ی شهرداری پاریس ارائه کرده، کنایه‌ای جالب را در قالبی طراحانه بیان کرده است. آن‌ها خانه‌های پاریس را به چند تیپ مشخص تقسیم کرده و همه را در مجتمعی یک‌پارچه گرد هم آورده‌اند. سقف‌های شیروانی و صاف، نماهای پرکار و ساده، ساختمان‌های چند طبقه و کوتاه و کلی پارادوکس دیگر در یک حجم عجیب جا گرفته‌اند. اگرچه معمارها سعی کرده‌اند با هم‌باد کردن سطوح و استفاده از گیاهان کمی این مجتمع را منسجم‌تر جلوه دهند، اما کماکان حرف اصلی این کار را تفاوت‌های فاحش و طنزآمیز آن می‌زنند.

marin + trottin proposes innovative housing project for paris

  • فرزین خاکی